Home

Kamień w życiu wielkiego pisarza - słów kilka o autobiografii Sławomira Mrożka

Szczegóły

Autor: przewodniczacy

Kategoria: Wydarzenia

Opublikowano: 10 kwiecień 2013

Odsłon: 6373

Na półkach polskich księgarń znajdziemy wiele autobiografii. Sam fakt, że ktoś postanawia opowiedzieć o swoim życiu, świadczy o tym, że jest człowiekiem odważnym, ale jednocześnie ma w sobie jakieś przeświadczenie o niezwykłości swego życiorysu, a tym samym o swej wyjątkowości. Zawsze się więc zastanawiałem, czy nie jest to przejaw swoistego narcyzmu. Kiedy zaś widziałem autobiografie osób, których nazwiska nic mi nie mówiły, pytanie to pojawiało się ze zdwojoną siłą. Dlatego też nie znajdowałem w sobie woli, aby zagłębiać się w lekturę takich właśnie książek.

Jednak "Baltazar" Sławomira Mrożka jest autobiografią wyjątkową z kilku przynajmniej powodów. Gdybym ułożył swój prywatny ranking polskich pisarzy, to autor tej książki znalazłby się w nim bardzo wysoko - na jednym z trzech czołowych miejsc. Cenię niezmiernie twórczość Mrożka, zarówno jego groteskowe opowiadania, dramaty, jak i felietony. Podziwiałem zawsze jego subtelne poczucie humoru, umiejętność odszukiwania otaczających nas absurdów, mówienia o sprawach fundamentalnych w sposób pozbawiony jakiegokolwiek patosu. To pierwszy powód mojego zainteresowania tą autobiografią.

Drugim jest niezwykła geneza tej książki. Otóż w 2002 r. Sławomir Mrożek przeżył udar mózgu, czego efektem była afazja. Polega ona na tym, że człowiek zapomina języka zarówno w mowie, jak i piśmie. Sytuacja jak z jego groteskowych dzieł: oto pisarz zapomina języka, nie jest w stanie się z nikim komunikować, nie umie nazwać osób, rzeczy, emocji, nie wie, co to są wyrazy, a wybranie numeru na klawiaturze telefonu zupełnie go przerasta. Mężczyzna w sile wieku o możliwościach intelektualnych niemowlaka. Byłoby to rzeczywiście groteskowe, gdyby nie fakt, iż dotyczy zdrowia. Rehabilitacja trwała długo, bo ponad trzy lata, choć w zasadzie to trwa ona nadal. "Baltazar" jest właśnie elementem tej rehabilitacji, śmiem twierdzić, że dla autora jest to książka bardzo ważna, a może i najważniejsza, bo pokazuje, z jaką determinacją Mrożek walczył ze skutkami choroby. Po trzech latach nie tylko przypomniał sobie słowa, ale także wrócił do swej znakomitej intelektualnej i artystycznej formy.

I wreszcie trzeci powód mojego zainteresowania tą właśnie autobiografią. Mrożek wspomina w niej Kamień, a więc miejscowość, z którą splotło się i moje życie osobiste oraz zawodowe.

Czytaj więcej: Kamień w życiu wielkiego pisarza - słów kilka o autobiografii Sławomira Mrożka

TURNIEJ O PUCHAR WÓJTA GMINY KAMIEŃ W PIŁCE SIATKOWEJ

Szczegóły

Autor: przewodniczacy

Kategoria: Wydarzenia

Opublikowano: 02 kwiecień 2013

Odsłon: 4538

     W dniu 17 marca 2013 r. na sali gimnastycznej Zespołu Szkół w Kamieniu przy bardzo dużym zaangażowaniu Wójta gminy Ryszarda Bugla i Pani Bernadety Majowicz, a także pomocy finansowej Pana Kazimierz Koca, właściciela zakładu Produkcyjnego- Koran, odbył się kolejny VIII Turniej Piłki Siatkowej.
     Obsada turnieju była rekordowa, uczestniczyło 14 drużyn z terenu gminy Kamień, Jeżowego, Raniżowa, Sokołowa i odległego Rzepina gminy Pruchnik.
     Licznie zgromadzeni widzowie mieli możliwość obserwować bardzo dobrą i ambitną grę zespołów.
     W turnieju uczestniczyła po raz pierwszy zorganizowana przy Towarzystwie Przyjaciół Kamienia drużyna Siatkarzy w składzie: Jacek Bugiel, Łukasz Gutowski, Mateusz Sikora, Karol Koj, Paweł Łach, Dominik Rząsa, Michał Pisula
     Zespoły podzielone zostały na 3 grupy eliminacyjne A, B i C. W grupach A i B rozstawionych zostało 5 zespołów, a w grupie C 4 zespoły.
     W wyniku rozgrywek w grupach uzyskano następujące rezultaty:

GRUPA A
Lp   Zespół Pkt.                     Sety
1.    Krzywa Wieś                   12 8-0
2.    Rzeplin                              8 6-3
3.    Błonie                                7 5-4
4.    Gimnazjum Kamień       3 2-6
5.    Prusina                             0 0-8

GRUPA B
Lp   Zespół Pkt.               Sety
1.    Raniżów                   12 8-0
2.    Sokołów Młp.            9 6-2
3.    Górno II                      6 4-4
4.    Podlesianka             2 2-7
5.    Górka                         1 1-8

GRUPA C
Lp    Zespół Pkt.                      Sety
1.    Górno I                              8 6-1
2.    Tow. Przyj. Kamienia      7 5-2
3.    Jeżowe                              3 2-4
4.    Krzywa Wieś Oldboys     0 0-6

     Do półfinału awansowały zespoły: Krzywa Wieś, Raniżów, Górno I i Rzeplin.

I Półfinał: Krzywa Wieś – Górno 2-0 25:17, 25:15

II Półfinał: Rzeplin – Raniżów 0-2 24:26, 24:26

Finał: Krzywa Wieś – Raniżów 2-0 25:22, 25:22

Mecz o III miejsce: Rzeplin – Górno I 2-0 25:20, 25:21

KLASYFIKACJA KOŃCOWA:

1. Krzywa Wieś
2. Raniżów
3. Rzeplin
4. Górno I
5. Towarzystwo Przyjaciół Kamienia
6. Sokołów Młp.
7. Błonie
8. Górno II
9. Gimnazjum Kamień
10. Jeżowe
11. Podlesianka
12. Górka
13. Prusina
14. Krzywa Wieś Oldboys
 

Kamień Wola w XVI wieku - ciekawostki o początkach

Szczegóły

Autor: MBalut

Kategoria: Artykuły z Mediów

Opublikowano: 05 czerwiec 2026

Odsłon: 293

     Lokacja wsi Kamień na podstawie aktu Stefana Batorego z 14 września 1578 roku nie budzi wątpliwości, gdyż jest odpis aktu lokacyjnego we Wrocławiu w Ossolineum, a także w Krakowie w Archiwum Państwowym znajduje się potwierdzenie dokumentu Stefana Batorego przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Ponadto potwierdza ten fakt wzmianka zamieszczona na stronie Archiwum Główne Akt Dawnych (https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/web/archiwum-glowne-akt-dawnych) z informacją o założeniu Woli Kamień przez P. Studzieńskiego osadzona według przywileju od roku 1578 od Króla Stefana ma 20 lat wolnizny. Skan nr 309 - link do skanu:
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/skan/-/skan/ 987bae837b6f51e7e62655f7fcff038edb98ecf4 865b88418ba4b3937389c397

     Jest jednak wiele wypowiedzi mówiących o istnieniu Woli Kamień jeszcze przed lokacją w 1578 roku. Ksiądz profesor Tadeusz Waldemar Kraus w swej książce „Na drodze życia” na str. 77 pisze o osadzeniu przez Zygmunta Augusta wsi królewskiej „Kamień” i istnieniu tzw. „dworu” w Kamieniu z nadania królewskiego w 1569 roku. Ksiądz Tadeusz Waldemar Kraus wspomina o książce pt. „Puszcza Sandomierska” dra Kazimierza Skowrońskiego oraz monografii Konstantego Radomskiego pt. „Historia wsi Kamień na Rzeszowszczyźnie”, a także o zapiskach Ignacego Kutyły, że są w Archiwum w Sandomierzu akta z których dowiedzieli się iż w 1554 r. założona została wieś Jeżowe Wola i w tym czasie prawdopodobnie powstała wieś królewska „Kamień”! Ksiądz prałat dr Tomasz Wąsik podaje jednak rok założenia rodzinnej wsi Kamień 1578, który miał dostęp do ksiąg parafialnych w Rudniku nad Sanem i zapisów o płaconym Mesznem przez mieszkańców wsi Kamień należącej początkowo do parafii w Bielinach, później w Kopkach, a po spaleniu kościoła przypisani zostali do parafii w Rudniku. Ksiądz dr Marek Story w swojej książce „Wieś i parafia Kamień w latach 1907-1939” na stronie 29 wspomina o polach „Poręby Kamieńskie”, z którego dziesięcina należała się kościołowi jeżowskiemu, a na jego terenie powstała Prusina, i że pewną przesłanką może być zamiana pola za Zagrody, które teraz stanowią część Jeżowego.

     Jest jeszcze wersja autora ze szkoły w Kopkach, opisującej powstanie wsi Kamień od nazwiska założyciela Kamiński, ale to historia jednak nie naszej miejscowości. Wieś Kamień w powiecie krakowskim (obecnie gmina Czernichów) została zlokalizowana na prawie średzkim 3 czerwca 1319 roku. Akt ten wydał rycerz Adam Kamiński (syn Piotra) herbu Jastrzębiec.

https://www.google.com/search?client=ms-google-coop&q=Kami%C5%84ski+jako+za%C5%82o%C5% BCyciel+wsi+Kamie% C5%84&cx=3594dd8ac17f24837

     Pan Grzegorz Boguń zbiera materiały do książki o powstaniu wsi Kamień, która ma się ukazać na 450-lecie w 2028 roku i zapewne uda się rozwiać wątpliwości oraz wskazać prawdziwą wersję. Swoją drogą, taka wielość informacji wzbudza ciekawość i zachęca do poszukiwań prawdy, jak to w końcu było z tym powstaniem naszej wsi „Kamień Wola”?

     W informacjach opartych na legendach jest jednak wiele sprzeczności np. o nadaniu ziemi bohaterowi z pod Wielkich Łuków majątku ziemskiego na którym powstał dwór - „folwark” sołtysa zwany potocznie „Batorówką” i pola zwane Kameralne. W tej informacji mamy rozbieżność dat, gdyż bitwa pod Wielkimi Łukami była we wrześniu 1580 roku a lokacja odbyła się już 1578 r. Jan Studzieński mógł brać udział w tej bitwie i niewątpliwie był bohaterem skoro się o tym mówi, ale już po osadzeniu „dworu Batorówka” i wsi Kamień na tej ziemi zwanej później Kameralnym. Ziemia ta jednak, była własnością króla jak się okazało w pierwszym rozbiorze Polski, gdyż przeszła na własność skarbu państwa austriackiego! Wątpliwości budzić może też istnienie dworu - folwarku o dość dużym areale upraw, jakim były dobra Kameralne. Bez zatrudniania, a raczej pracy pańszczyźnianych chłopów było by trudno gospodarzyć na folwarku. Zasadźca powinien mieć jakąś siedzibę w miejscu zakładania wsi, tak więc ten „dwór” musiał powstać jednak wcześniej, ktoś musiał być pierwszy w tym miejscu, by dokonać wytyczenia działek?

     Jest wzmianka w protokóle lustracyjnym o przywileju z 1578 roku, która jest potwierdzeniem lokacji, ale może to świadczyć też tylko o nadaniu przywileju przez Stefana Batorego. Skan 177, str. Protokółu lustracyjnego 172, w którym datę początkowo odczytałem na rok 1570, co jest moim błędem, na co słusznie zwrócił mi uwagę Pan Grzegorz Boguń, gdyż w polskich dokumentach z XVI-XVII wieku spotyka się w protokołach lustracyjnych królewszczyzn zapisy cyfry „8” w formie pochylonej lub nawet „leżącej”, co wyraźnie jest widoczne we fragmencie rękopisu zamieszczonego poniżej.

Trudził się z odczytaniem rękopisów Władysław Wąsik